Skip to content

Helen kent vele vormen

Ik zie haar nog voor me: bolle wangen van de Prednison, zuurstofslangetje in haar neus en tijdens het praten happend naar adem door haar beperkte longcapaciteit. Wat heeft zij mij veel geleerd over wat voor arts ik wil zijn.

Ze lag op de longafdeling van het academische ziekenhuis waar ik stageliep. Ze had longfibrose en wachtte op een longtransplantatie. De kans dat ze haar kinderen volwassen zou zien worden, was niet zo groot. In die tijd had ik in het kader van mijn opleiding, nog een uur de tijd voor een patiënt. Toen het verplichte deel van het gesprek klaar was, raakten we verder aan de praat.

Levensles
Wat heeft ze mij veel geleerd. Niet zozeer over longfibrose, maar over het leven van een jonge moeder als longpatiënt met weinig overlevingskansen. Ook hebben we samen ervaren wat je openstellen voor de ander je kan brengen. Toen wist ik: dokter zijn gaat over heel veel meer dan mensen beter maken. Nu zeg ik weleens grappend dat ik mensen in mijn spreekkamer graag aan het huilen maak. Patiënten voelen zich bij mij snel veilig om iets van hun kwetsbaarheid te laten zien. Ik heb een grote behoefte om tot de kern te komen: dat waar het werkelijk om draait.

Gezien en gehoord
Kwetsbaarheid is een thema waar ik graag mee werk, als huisarts en als coach. En dat is niet voor niets. Zelf vind ik het telkens opnieuw een strijd om met mijn eigen sores te komen. Ik wil anderen niet tot last zijn en ken de neiging om problemen voor de buitenwereld wat kleiner te maken dan ze daadwerkelijk zijn. Daardoor kan ik goed zorgen voor de ander. En dat komt in mijn werk goed van pas.

Schuldgevoel
De keerzijde die ik gaandeweg bij mezelf bemerkte, is dat ik moeite heb om de aandacht bij mezelf te houden. Ruimte nemen voor mezelf gaat meestal gepaard met een onnodig grote portie schuldgevoel ten opzichte van de ander. Ik zoek dan de geruststelling bij mijn man, die mij keer op keer moet verzekeren dat het echt oké is als ik even tijd voor mezelf neem. Ik heb bij vlagen een onstilbare honger naar geruststelling. En laat ik nou net een vak gekozen hebben, waarbij ik elke dag patiënten aan het geruststellen ben. Of koos het vak mij?

Inge

Meer weten?
Lees meer over de training Terug naar je drijfveren

Andere berichten

Blog#13

De schaamte voorbij

Over waarom het soms zo moeilijk is om lekker te spelen. Over de schaamte die ik dan tegenkom. Een welkom aan het vrije kind in mij.

Blog#12

Sommigen dingen kunnen nou eenmaal echt niet op 1,5 meter afstand

Over het dilemma in deze Coronatijd: die anderhalve meter.

Blog#11

Geruststellen in maanpak

Hoe kan ik geruststellen in een astronautenpak? Over het belang van lichaamstaal en de ontreddering als dat belemmerd wordt.

Blog#10

Hoe vertel ik mijn kinderen, dat je ziek kunt worden van iemands aanraking?

Over het gemis van nabijheid in Coronatijden. En hoe leg je dat uit aan jonge kinderen?

Blog#9

Waarom het weten je niet altijd verder helpt. En voelen wel.

Soms weet je met je hoofd al jaren waar bepaalde patronen vandaan komen. Een blog over hoe het dan toch kan helpen om ook te voelen hoe dit zich in je lijf schuil houdt.

Blog#8

Dat wat er niet mag zijn, krijgt macht

Over waarom het niet werkt om emoties weg te stoppen. Over waarom het nuttig is om verdrietig te zijn. En over weerstand die een kwetsbare plek beschermt.

Blog#7

Waarom je zonder verdriet niet gelukkig kan zijn

Over verdriet voelen om geluk te kunnen ervaren. Hoe het toelaten van negatieve emoties je kan opluchten. En over nemen wat er was, dus ook de pijn en het verdriet.

Blog#6

Alleen zijn doet minder pijn

Over sterke schouders, zware lasten, en de prijs die je daarvoor betaalt. En over hoe 'er zijn' voor de anders soms al genoeg kan zijn.

Blog#5

Hoe jouw volle blaas mij confronteerde met mijn oude pijn

Over hoe ik mijzelf in mijn dochter herken, ook op punten waar ik dat liever niet wilde. Over spiegelen en wijze lessen van een kleuter. 

Blog#4

Hoe we de ander niet laten zien wat we eigenlijk nodig hebben

Hoe we soms het tegenovergestelde doen, van waar we behoefte aan hebben. Over in en uit contact gaan. En hoezeer we contact nodig hebben.

Blog#3

Het gevaar van de veilige weg

Waarom het zo lastig is om iets te veranderen. Ook wanneer je eigenlijk al weet dat dit beter zou zijn. Over het ongemak opzoeken.

Blog#2

Je lijf vertelt waar het knelt

Alles wat we meemaken, slaat ons lijf op. Ons lijf weet dan ook vaak als eerste wat er aan de hand is. Als we verliefd zijn, gaat ons hart sneller kloppen. Als we verlegen zijn, gaan we blozen. Contact maken met je lijf, helpt je om te voelen waar het echt om gaat.