Wachten

‘Wat kan jij lang wachten’, zei een van mijn opleiders me ooit. Ze zei het zonder oordeel, met enige bewondering en een soort mededogen.

In mijn opleidingen en werk kreeg en krijg ik vaak de feedback dat ik zo rustig en geduldig ben. Dat vond ik lange tijd niet een compliment, maar iets waar ik aan moest werken.

Ik heb in mijn leven veel en lang gewacht. Gewacht tot ik gevraagd werd, gewacht tot iemand het zag, gewacht tot ik durfde, gewacht op een ommezwaai.

Pas later leerde ik dat mijn vermogen om te wachten soms ook een manier was om mijn eigen angst uit de weg te gaan. Iets niet aangaan uit angst voor afwijzing, mislukking of oordeel. Zo was mijn geduld eigenlijk een schild om niet mezelf te laten zien. Toen ik mijn eigen angst ging ervaren, die onder het wachten lag, kreeg ik ruimte voor meer durf. En dat smaakte naar meer.

Het geeft me meer regie in mijn eigen handelen. Er is keuzevrijheid ontstaan om te wachten als betekenisvolle interventie, of juist iets aan te gaan zodat ik mezelf niet langer rem.

Het kunnen afwachten is een eigenschap die in mijn werk als begeleider goed van pas komt. Het geeft me de mogelijkheid om echt te luisteren, af te stemmen en te voelen wat er werkelijk speelt. Zo is het wachten meer een vorm van geduld. En geduld is wachten met vertrouwen.

Wachten heeft iets moois. Het biedt ruimte voor verlangen en verbeelding. Het geeft je de tijd om te voelen wat je echt wilt. Wat echt belangrijk voor je is, en wat niet.

Wachten brengt ook een risico met zich mee. Dat het leven aan je voorbij rijdt terwijl jij nog aan de kant staat, wachtend op het juiste moment. Ondertussen glippen de momenten je door de vingers.

En dan wordt wachten een kwestie van grenzen. Grenzen tussen jou en de buitenwereld. Tussen jou en de ander. Tussen jou en je kansen. Tussen jou en het leven zelf. Grenzen die je wellicht onbewust te hoog of te stevig hebt opgetrokken, waardoor je voorbijgaat aan mogelijkheden of je eigen verlangens negeert.

Grenzen zijn essentieel. Ze helpen je keuzes te maken, ze beschermen je, ze geven helderheid. Als je een grens voelt, wordt duidelijk dat er iets van waarde wordt geraakt.

Maar hoe weet je wanneer een grens je beschermt, en wanneer het je juist tegenhoudt? Hoe voel je wanneer actie op zijn plek is, of wanneer wachten je juist goed doet?

In onze training ‘Over Grenzen' onderzoeken we samen met jou je relatie met grenzen. Je ontdekt waar je misschien wacht uit wijsheid en vertrouwen, en waar wachten een manier is om confrontatie of verandering uit de weg te gaan. Zo leer je keuzes te maken en stappen te zetten op momenten dat het leven roept.